Я·Proost
kunstenaar

hij pakte indigo en vermiljoen
en schilderde de sintels
wikkelde om de kwast krantenpapier
om de volgende dag
om dan alles over te doen

verdund met water worden ook
geschilderde sintels lichter
en wellicht ook wat minder warm

het papier was roze en grijs
vertoonde de letters
er gewoon nog doorheen

hij voedde ondertoon en sluimering
en wakkerde de vuren
schitterde in eenvoud
in de bovenkamers
in dat alles er toe moest doen

ironie

(alleen voor verkiezingsposters (misbruik wordt bestraft))

meer vei[…]id / minder immi[…]atie
échte liefde!
HET KAN (de banken betalen
hondenpoep)

lichtblauw

op een dag was hij een boom geworden
want hij lag in de armen van de wind
en de zon zag aan hoe hij wiegde

de bast was al lang vervlogen
en danste nu ergens aan een zee
nam sporen en zaden met zich mee
om te ontkiemen op een boot en
uit te groeien tot iets moois

op die dag was het niet langer dromen
want hij zag kalm zijn handen aan
hoe ze tot de wolken zouden komen

de warme kieteling in het wiegen
beveelt de koelte van de bries
de donkere kilte te verliezen
want dit is alles - meer niet

en die dag koos ze uit alle kleuren
blauw
en streek de kwast voorzichtig uit
over het kale hout
tot het sublieme zou gebeuren

de boom leek te verdwijnen
de takken stam en wortelen verkleinden
voor het oog maar schijn bedriegt
zegt ‘dit is alles - meer niet’

op een dag was hij een kleur geworden
want een met de hemel was hij toen
beiden even blauw en ze wiegden

[Flash 9 is required to listen to audio.]
11 plays

recorded_sound_from_a_fever_dream

transparantie

De échte liefdes die tot dusver op mijn pad waren gekomen, waren volkomen ondoorzichtig. Wel bezaten ze een onveranderlijke fundering die meer dan alleen voor het oog doordringbaar was. Ze hadden een oppervlakkige achtergrond, kenden geen diepte en geen perspectief. Van welke kant je ze ook bekeek, altijd bleef dezelfde basis zichtbaar. En ondanks deze vlakte, waren ze nooit te vatten. Ongrijpbaar waren de échte liefdes. Bij elke aanraking stootten de vingers op baksteen, geverfd hout of metaal. Een canvas dat niet ademde, dat geen zuchtje wind doorliet. Het was een stille en donkere houvast voor de witte, blauwe of goudkleurige boodschap die échte liefde heette. Tot dusver.

Read More

fergana2

The Ferghana horse is gamed among nomad breeds. Lean in build, like the point of a lance; Two ears sharp as bamboo spikes; Four hoofs light as though born of the wind. Heading away across the endless spaces, Truely, you may entrust him with your life…
- Tu Fu, Chinese poet (8th century)

fergana2

The Ferghana horse is gamed among nomad breeds.
Lean in build, like the point of a lance;
Two ears sharp as bamboo spikes;
Four hoofs light as though born of the wind.
Heading away across the endless spaces,
Truely, you may entrust him with your life…

- Tu Fu, Chinese poet (8th century)