“Geef mij een blanco vel papier en ik zal het volschrijven met de meeste obscure en pseudo-poëtische teksten. Geef mij een magazijn vol papier en voldoende tijd en ik zal een grote openbaring opstellen. Ten eerste zal het een openbaring zijn van mijn eigen ziel, ten tweede zal het de grote waarheid in code bevatten. Geleerden zullen eeuwenlang bezig zijn om de code te kraken, maar uiteindelijk zijn ze nog niet zeker. De waarheid zal door sceptici tot de grond toe afgebrand worden, waarna zij zorgvuldig zal worden ontworteld. Decennia lang zullen mijn geschriften vergeten raken, waarna een geïnteresseerde in doofpotaffaires en het occulte zal stuiten op de verloren feiten van mijn hand. Hij zal een religie oprichten en met behulp van zijn sprankelende charisma het grootste deel van de wereldbevolking aan zijn voeten krijgen. Dit start een nieuw tijdperk van gelijk denken. Enkelingen verzetten zich tegen deze eenheidsworst en pogen een oorlog. De eerste aanvallen worden al snel in de kiem gesmoord door het gezag welke haar lering getrokken heeft uit de preken van de charismatische profeet. Mijn botten zullen gevonden worden en in een museum ten toon gesteld worden. Dit museum wordt een bedevaartsoord voor de gehele wereldbevolking. De verschillende landen zulk elk een speciale bedevaartsdag hebben waarop zij het Heilige Skelet mogen bezoeken. Op vijfentachtigjarige leeftijd overlijdt de grote profeet die mijn lering kracht bij zette. Naar aanleiding van dit grote verlies pogen wetenschappers met behulp van de nieuwste bio- en spiritechnologie nieuw leven te creëren uit mijn fossiele overblijfselen. Ik zal worden herboren en aanbeden worden als een god. Ik word beschouwd als de messias die de leegte die achtergelaten is door de gestorven profeet op kan vullen. Men doopt mij tot wereldleider. Onwetend van mijn gecodeerde onbewust geschreven preken, verdiep ik mij in mijn eigen leer. Ik zal ontdekken dat ik mijn eigen terugkomst reeds voorspeld had. Ik raak in een psychische knoop door alle aandacht en onvoorstelbaarheid van de verre toekomst waarin ik plots beland ben. Mijn psychoses leiden er toe dat ik beschouwd word als bezeten door de (door mijzelf bedachte) demon Axcaquatl. Exorcismesessies en heilige rituelen halen niets uit en het volk is radeloos. Zij kunnen niet langer leven met mijn religie. Een groot deel pleegt zelfmoord en andere groepen vormen eigen religies als afscherming van het grote Kwaad dat Axcaquatl heet. Enkele van deze groeperingen besluiten gezamenlijk zelfmoord te plegen als enige uitweg uit de door het Kwaad geregeerde wereld. Armoede en honger zijn het gevolg van deze drastische daling in bevolkingsaantal. Grote delen van de wereldbevolking zullen sterven. Uiteindelijk blijven slechts enkele groepen over, welke het geluk hebben dichtbij de schaarse natuur te wonen. Ikzelf en mijn enkele trouwe volgelingen weten lang te overleven van de voedselvoorraden in mijn tempel. Wanneer deze op dreigen te raken vlucht ik, bijgestaan door mijn naaste aanbidders die mij trouw zijn gebleven ondanks mijn aandoeningen. Ons vliegtuig stort neer en belandt per toeval nabij een natuurvolk dat nauwelijks bekend is met mijn leer en de moderne wereld. Hier word ik opnieuw aanbeden, ondanks mijn psychoses. Een grote mysterieuze pandemie treft de bevolking. Pogingen deze te bestrijden zijn tevergeefs en heel het volk sterft. Ik ben de enige die om onbekende reden of toeval niet besmet raakt. Ik zal vanaf dan rondzwerven en eenzaam sterven.”