Я·Proost
een gestorven paasei

Hij was niet arrogant; hoogstens een tikkeltje zelfgenoegzaam of vervuld van een verdunde dosis narcisme. En wat is er mis met houden van jezelf? Precies, helemaal niets. Immers, je kunt pas van een ander houden als je van jezelf houdt. En – om er nog maar een cliché in te gooien – een betere wereld begint bij jezelf. Dus dat hij zijn narcisme tot een kunstvorm had verheven, maakt dat hem een slecht mens? Het is een misverstand te denken dat hij niet om anderen gaf. Narcisme en altruïsme kunnen immers prima hand in hand gaan. Sterker nog: zijn narcisme zorgde er in zijn opzicht voor dat hij de wereld een betere plek maakte. Zijn aanwezigheid zag hij als een cadeautje aan de wereld. Een mooi ingepakt cadeautje, als een groot versierd chocoladepaasei met bloemetjes erin, een lintje erom en een vogeltje erop. Maar het was juist zijn uiterlijke verschijning die zijn omgeving aanzette tot de gedachte dat hij hol van binnen was, omdat dat nu eenmaal te verwachten is bij gigantische chocoladepaaseieren. Maar niets daarvan, hij was alles behalve hol. Het chocoladepaasei was gevuld met een niet te definiëren smaak. Was het karamel? Was het marsepein? Was het kers? Mensen hebben de neiging datgene dat ze niet kennen niet waar te nemen, zoals indianen naar verluidt Columbus’ schepen niet zagen aankomen, omdat ze dergelijke vaartuigen niet kenden. Zo ook de smaak van het chocolade-ei. Daarom werd het als hol ervaren.

Hij leefde gezond, hart tikte als een klokje, bloed stroomde als een riviertje en ook zijn overige lichaamsfuncties deden prima dienst als bijpassende beelden die prachtig beeldende metaforen vormden. Zowel innerlijk en uiterlijk is balans. En wat hield hij van het leven! Van het leven, maar vooral van zichzelf hield hij.

En nu is hij dood. Gestorven, tot ieders verrassing, want sterven, dat was niks voor hem. Zelfs de meest strenge atheïsten vroegen zich af waarom zo iemand zo vroeg uit de wereld en hun leven werd weggenomen. Maar hij heeft een heel mooi graf. Zo een vol met bloemen, net als Chopin heeft op Père Lachaise. En het zijn echte bloemen, elke week verse, dus er wordt aan hem gedacht! Zo zie je maar dat je prima narcistisch en zelfgenoegzaam kunt zijn zonder de liefde van anderen te hoeven missen.

  1. rproost posted this
Blog comments powered by Disqus